Toerist in Nicaragua

Vorige week vertrok ik terug voor enkele dagen naar Nicaragua waar ik een uitwisseling zou doen met een schooltje “Escuela de Cristal”. In deze school voor kleuter- en lager onderwijs gaat men op een alternatieve manier om met leren, een heel groot verschil met andere publieke scholen in Centraal Amerika. De leerlingen leren van in de kleuterklas onder andere via projecten en het realizeren van een onderzoek. Dat maakt dat tegen dat ze in het 3de – 4de leerjaar zitten heel zelfstandig omgaan met hun eigen leer- en ontwikkelingsproces. Het was een heel mooie ervaring!!!

Leerlingen van Escuela de Cristal op interview naar het Ministerie van Milieu

Maar natuurlijk koppelde ik het werk ook aan ontspanning en aan toerisme. Ook al zijn er bepaalde personen die denken dat ik enkel ontspan (Filip), ik verzeker en beloof dat ik echt wel werk en heel plichtsbewust omga met het project.

Maar nu dan toch weer een schrijfsel over de ontspannende momenten:

Op zaterdag ging ik samen met een Vlaamse vrijwilligster, Karen, de Canyon van Somoto. PRACHTIG!!! Het was een groot avontuur. De laatste 3 weken had het veel geregend, dus stond de rivier erg hoog en was er heel veel stroming. We wandelden eerst stroomopwaarts langs de oever, dan een 100-tal meter in eeb roeibootje, dan nog een 100-tal meter met een opgeblazen autoband en daarna vooruitkruipen in het water langs de rotsen. Er was echt wel heel veel stroming en je even loslaten, was terug een 10-tal meter achteruit. Er vergezelden ons 3 plaatselijke gidsen. Eerst hadden ze het ons afgeraden door te sterke stroming, maar uiteindelijk wilden ze het wel proberen met ons. We zijn niet tot het punt geraakt waar men in het droogseizoen wel geraakt, maar zelfs de gidsen geraakten geen meter meer vooruit en ze zeiden dat het te gevaarlijk werd, want plots je evenwocht verliezen in het water kon nare gevolgen hebben: door de stroming tegen een rots geslingerd worden.

Maar het waren 4 uur dolle pret en bewondering van het mooie uitzicht!!!

Eingenlijk is het wel een beetje schaamtelijk: 10 dollar per persoon ( 8.4o euro) voor 3 gidsen en 4 uur avontuur. We hebben dan maar een goeie tip gegeven.

De prachtige canyon

Karen en Annelies, Vlaamse waterratten in Nicaragua.

Op zondag beslisten we om samen met Reninka en haar gezin, Fran (echtgenoot), Wara Liz en Yarince (kinderen), en enkele Belgische en Nicaragüense vrienden een wandeling te maken en daarna stoofvlees en frietjes te eten. De wandeling schatten we een 2-tal uur. Na het verloren lopen, werd het een wandeling van 6 uur. Onderweg klopten we aan bij een plaatselijke familie om eten en drinken te vragen. De bruine bonen hebben nog nooit zo lekker gesmaakt met onze reuzenhonger. Maar de natuur was adembenemend!!! En het stoofvlees met frietjes deste lekkerder na ons onvoorzien avontuur. Merci Reninka voor de ongelofelijke gastvrijheid en de leuke en gezellige momenten samen!

Fran en Yarince trekken de kop van de wandelstoet

Het is héél warm, maar Wara Liz blijft glimlachen en genieten.

Een uitzicht op de omgeving rond het stadje La Trinidad

We hebben het plateau bereikt.

impressionante maïsvelden

Een lunchstop bij de plaatselijke bevolking.

Al tegen de avond en nog niet thuis.

Eindelijk thuis, nog even bekomen met een pintje en gezang en dan lekker stoofvlees met Belgische frietjes.

Maar nu alweer ferm aan het werk, hé Filip… Een cursus gegeven rond kwaliteitszorg binnen de school, vergaderingen met leerkrachten om verder te bouwen aan ons curriculum en heel veel computerwerk.